تئاتر اصفهان
خبرها، نقدها، عکسها 
لینک دوستان

اجرای نمایش «تقاطعی در کهکشان»

 

نمایش «تقاطعی در کهکشان» از هشتم الی هجدهم مرداد ماه در سالن فرشچیان بر صحنه می رود. عوامل این نمایش عبارتند از:

نویسنده و کارگردان: پیمان کریمی

بازیگران:

فرزاد قاسمی – نرگس صابری

شمیلا تابش – سهند سیاوشی

بهزاد سیفی

دستیار کارگردان: الناز رجبیان

طراح صحنه و لباس: مهرنوش مردیها

این نمایش هر شب رأس ساعت 20/30 بر صحنه خواهد رفت.

[ چهارشنبه 18 تیر1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]

آموزش اکت در بازیگری

 

ثبت نام دورۀ دوم آموزش اکت در بازیگری با تدریس آرش آبسالان استاد بین المللی با ظرفیت محدود در آموزشگاه بازیگران معاصر آغاز شد. همزمان ثبت نام کلاس های بازیگری، کارگردانی، بدن و تنفس و حرکت و صدا، شناخت سینما و ... نیز انجام می شود. علاقمندان می توانند جهت هماهنگی از ساعت 15:30 الی 20:30 با شماره تلفن 36278723 تماس حاصل نمایند یا به دفتر آموزشگاه مراجعه کنند.

[ دوشنبه 16 تیر1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]

اجرای نمایش «استرالیا»

نمایش «استرالیا» کاری از گروه نمایشگران کشور افغانستان از بیست و چهارم خرداد لغایت ششم تیر ماه در سینما فرهنگ خمینی شهر بر صحنه می رود. عوامل این نمایش عبارتند از:

نویسنده و کارگردان: مصطفی جعفری خوزانی

بازیگران:

سید یدالله موسوی – مرضیه ترابی

سید محمد موسوی – زهرا محمدی

عباس محمدی – فاطمه ترابی

مصطفی رضایی – طیبه ترابی

محمدرضا سلیمی – انسیه خاوری

منشی صحنه: خدیجه ترابی

زمان آغاز اجراها هر شب رأس ساعت 19/30 خواهد بود.

[ چهارشنبه 21 خرداد1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]

اجرای نمایش «کلوخ کوب»

نمایش «کلوخ کوب» یکی از نمایش هایی است که تحت عنوان «25» در فرهنگسرای نیاوران تهران بر صحنه خواهند رفت. این مجموعه نمایش ها تحت نظارت و رهبری محمد یعقوبی بوده و توسط فارغ التحصیلان آموزشگاه استاد حمید سمندریان اجرا خواهند شد. گروه نمایش «کلوخ کوب» همگی از تئاتری های اصفهان هستند که عبارتند از: سیامک کبیری؛ فارغ التحصیل از آموزشگاه استاد سمندریان به عنوان نویسنده، مجید براتی؛ کارشناس ارشد کارگردانی تئاتر از دانشگاه تربیت مدرس تهران به عنوان کارگردان و مصطفی لطیفی و بهزاد پارسایی هر دو از فارغ التحصیلان آموزشگاه استاد سمندریان به عنوان بازیگر در آن حضور دارند. این نمایش ها از بیست یکم خرداد در سالن گوشه فرهنگسرای نیاوران بر صحنه می روند و تا بیست هفتم تیر ادامه خواهند داشت. زمان آغاز اجراها رأس ساعت 20 خواهد بود.

[ پنجشنبه 15 خرداد1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]

اجرای نمایش «زندگی ضرب در سه»


نمایش «زندگی ضرب در سه» کاری از گروه تئاتر «زندگی» از بیست و دوم خرداد لغایت ششم تیر ماه به غیر از روزهای شنبه در سالن کوچک تالار هنر بر صحنه می رود. عوامل این کار عبارتند از:

نویسنده: یاسمینا رضا

طراح و کارگردان: لیلا پرویزی

دراماتورژ: مریم موحدی

مترجم: فتاح محمدی

بازیگران:

اسماعیل موحدی

فرشاد فهیمی

ستاره کرباسی

ساجده نجاریان

صدای غایب: زینب گیوی

دستیار کارگردان: عباس فلاحی

منشی صحنه: زینب گیوی

مدیران اجراء: جلیل جلالی، مهدی ایروانی

طراح نور، صحنه و لباس: لیلا پرویزی

طراح پوستر و بروشور: الهه اطمینانی

مدیر روابط عمومی: وحید عمرانی

همیاران صحنه: علیرضا صادقی، عباس سلطانی، پرستو درخشان

همکاران اجراء: امیرحسین زمانی، مهدی عطایی، علی رمضانی

این نمایش هر شب رأس ساعت 19 بر صحنه خواهد رفت و در شب آخر دو اجراء خواهد داشت که اجرای دوم در ساعت 20/30 خواهد بود.

[ جمعه 9 خرداد1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]

(به چاپ رسیده در روزنامۀ اصفهان امروز، 93/3/7 شمارۀ 2115)

«وحشت نشسته به هر برگ این کتاب / تاریخ را ببین که چه تکرار می شود»

برای اولین بار در موزۀ حمام تاریخی علی قلی آقا نمایشی به اجراء در می آید تحت عنوان «حدیث قتل امیرکبیر در حمام علی قلی آقا» به نویسندگی امیر صفایی پور و کارگردانی اسماعیل موحدی که می توان آن را در حیطۀ تئاتر محیطی جای داد. در راستای قالب و تم تاریخی ماجرای اصلی که زدن رگ امیرکبیر در زمان حکومت ناصرالدین شاه در حمام فین کاشان است، هم اکنون فضای یک حمام تاریخی در اصفهان محل روایتی دوباره از این ماجرا قرار می گیرد. بر اساس موسیقی و میزانسن ها در ابتدای نمایش تماشاگر گمان می برد که با یک نمایش کاملاً رئالیستی مواجه است. نمایشی که آنقدر واقع گراست که حتی مکان حادثه را نیز عیناً بدون اینکه بازسازی کند در یک فضای مشابه و حقیقی به نمایش در می آورد تا مخاطب را بیش از پیش غرق در این اتفاق شوم تاریخی نموده، عبرت هایی را که از این ماجرا برداشت می شود برجسته سازی کند، غافل از اینکه ماجرا از بیخ و بن چیز دیگری است.

نویسنده و کارگردان هر کاری را به منزلۀ دور شدن از ارائه یک اثر رئالیستی در پیش می گیرند و موضوع داستان نمایش به هر چیزی ربط پیدا می کند مگر به زدن رگ دست امیرکبیر در حمام. دیوار چهارم شکسته می شود، آشنایی زدایی انجام می گیرد، فاصله گذاری اتفاق می افتد و ... خلاصه در اجراء تا حد زیادی به مکتب برشت اقتدا می شود و در راستای این گونۀ تئاتری، عناصر اجراء شکل می گیرند. نکتۀ مهمی را که دربارۀ این نمایش می توان به آن اشاره کرد این است که این اثر را بیش از هر چیز دیگری می توان یک تئاتر محلی نامید. یعنی تئاتری که مخاطب خود را محدود کرده آن هم نه فقط به مردم یک شهر بلکه قشر تئاتری یک شهر که درصد بسیار کمی از جمعیت شهر اصفهان را تشکیل می دهند. نویسنده و کارگردان این موضوع را رسالت خود دیده اند که نقدها و ایرادهایی را که بر تئاتر امروز کشور و به خصوص اصفهان وارد است، همراه با تمامی مشکلات و حواشی هایش که به صورت معضلی برای اهل تئاتر و مخاطب آنها در آمده است مطرح سازند. عملکرد سالن های نمایشی اصفهان را به زیر تیغ نقد بکشند. عملکرد و شیوه های گروه های تئاتری در اصفهان را زیر ذره بین بگذارند و به آسیب شناسی آنها بپردازند با اینکه به قول خودشان در متن این نمایش، خود نیز تمامی این مراحل را پشت سر گذارده، از کانال آن گذشته و در بازی های آن شرکت جسته اند. لیکن هم اکنون دست به انتقاد از وضعیت آن که شرح حال اوضاع  موجود هنر تئاتر در جامعۀ ما به طور عام و در شهر اصفهان به طور خاص را شامل می شود می زنند.

از جمله انتقاداتی که این نمایش بر وضعیت تئاتر شهر اصفهان وارد می کند می توان به این اشاره کرد که در سالن های اصفهان یک سری کارهای شبیه به هم به صورت قالبی و غیر خلاقانه و تنها در نوعی خاص بر صحنه می روند. مثلاً در سالن فرشچیان بیشتر نمایش هایی که بر جنبه های فولکلور و عوام پسندانه همراه با استفاده از لهجۀ محلی اصفهان به منظور جذب بیشتر مخاطب و فروش افزون تر بلیط است بر صحنه می روند و یا در تالار هنر نمایش هایی اجراء می شوند که همه از شیوه های منسوخ شده و قدیمی در بازیگری تئاتر بهره می جویند که امروزه دیگر به آن صورت جایی در عرصۀ تئاتر روز و نوین ما در کشور ندارند و بیشتر ادا هستند تا بازی واقعی. همچنین به جایگاه اقتصاد در تئاتر ما پرداخته می شود و سعی بر آن می شود تا تماشاگر را به اندیشه وادارد که به راستی چیزی به نام وضعیت متعادل اقتصادی برای هنر تئاتر در این شهر وجود دارد یا خیر؟ آیا نیازی به بررسی آن احساس می شود و یا اینکه اصلاً اهمیتی به این موضوع داده می شود یا خیر؟ آیا وضعیت نا به سامان اقتصادی در تئاتر کشور و شهر ما باعث بروز این اتفاق نمی شود که هنرمند متعهد تئاتر ما که علاقه مند است انرژی و وقت و عمر و دانش خود را صرف رسالت تئاتری اش و آگاهی بخشی های اجتماعی نماید، مجبور شود برود و در سریال های سر تا پا آکنده از دروغ و تزویر به ایفای نقش بپردازد فقط برای اینکه محتاج قوت شبانۀ خود نباشد تا بتواند در اجتماع سرش را بالا بگیرد و برای رفع حداقل مخارج و هزینه های زندگی اش دست نیاز به سوی کسی دراز نکند؟

این نمایش به بررسی و نقد چنین مسائلی در شهر ما می پردازد که محوریت موضوع آن در جای خود قابل تقدیر است، لیکن این نقیصه را دارد که مخاطب را بسیار محدود می کند و نمایشنامۀ آن، گستردگی ها و جهان شمولی های لازم یک متن دراماتیک و اثرگذار ماندنی را ندارد، بلکه به دوران خود و به مکان جغرافیایی خود محدود می شود.

نقطۀ عطف این نمایش آن جایی است که ناگهان لحن دیالوگ گفتن بازیگران عوض می شود و از جایگاه یک امیر و یک دلاک زمان قاجار به صورت آدم های معمولی دوران حاضر در می آیند. این شکستن فضا و موضوع، جذابیت ویژه ای دارد و از آن جایی که این نمایش انتقادهای خود را در فضایی کمدی مطرح می کند و نیز از آن جایی که ایجاد تضاد سبب پیدایش کمدی است، هر چه آن فضای اولیۀ نمایش که غوطه ور در تراژدی و رئالیسم است قوی تر و غلیظ تر باشد از طرف دیگر شکستن آن نیز موجب کمدی بیشتر و تأثیر گذاری بیشتری می شود. با این توصیفات اگر مواردی جهت تقویت این جریانات در ابتدای نمایش به عمل می آمد کار از اثر بخشی بسیار بیشتری برخوردار می شد. مثلاً: حمام علی قلی آقا یک فضای بسته و پوشیده و مأمن مناسبی است که امکان این را می دهد از هر گونه نورپردازی و جلوه های نوری در آن استفاده به عمل آورد. چیزی که در این نمایش اصلاً وجود ندارد و از طراحی نور هیچ خبری نیست. برای مثال بهره گیری از نور کم قرمز همراه با تزریق دود سفید از گوشه ای از حمام برای متبادر کردن فضای مه آلود و رطوبت و جو اضطراب واقعه در حمام می توانست به این مهم در آغاز نمایش کمک کند. ای کاش گروهی که هر روز از یک کپسول خون که قیمت کمی هم ندارد استفاده می کند با اندکی بیشتر هزینه کردن با توجه به مثالی که زده شد در تقویت تضاد بین تراژدی و کمدی کمی مؤثرتر عمل می کرد.

از نقایص دیگری که در این نمایش وجود دارد می توان به این نکته اشاره نمود که در اجراء همواره باید مشخصات و ویژگی های محیط نمایش را در نظر گرفت و متناسب با آن تغییرهایی در شیوۀ بازی، صدای بازیگران و ... ایجاد نمود. در فضای حمام که هیچ آکوستیکی وجود ندارد و صدا به شدت می پیچد و انعکاس پیدا می کند، در مواقعی که صدای بازیگر بالاتر از حد معمول می رفت به دلیل بازخوردهای صدا و رفلکس هایی که در آن فضا وجود دارد دیگر تماشاگر نمی توانست متوجه دیالوگ ها بشود؛ زیرا بازگشت صداهای قبلی مانع رسیدن صداهای جدید و دیالوگهای تازۀ بازیگران به گوش تماشاگر می شد. بنابراین لازم بود که حتی المقدور از دیالوگ گفتن با صدای بلند در چنین فضایی پرهیز شود و یا اینکه برای نشان دادن صدای بلند از تکینک ویژۀ این کار استفاده گردد.

و اما از نقاط قوت این نمایش حفظ مطلوب ریتم آن است مضاف بر اینکه در متن هیچ خلأ مشخصی وجود ندارد و تا پایان تماشاگر را با خود همراه و دنبال کنندۀ داستان نگاه می دارد. بازی های روان و خوبی را شاهد هستیم و موسیقی نیز موفق و پیش برنده عمل می کند به خصوص با استفاده از بازگشت هایی که در فضای حمام ایجاد می شود و صدا و تأثیر موسیقی را دو چندان می سازد.

[ شنبه 3 خرداد1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]

اجرای نمایش «رود زنده می زاید»

 

نمایش «رود زنده می زاید» از چهارم لغایت پانزدهم خرداد ماه در سالن اصلی تالار هنر بر صحنه می رود. عوامل این کار عبارتند از:

نویسنده و کارگردان: احسان جانمی

بازیگران:

رسول هنرمند – الهام رضایی

مائده وحید – ایمان نظیفی

مهسا رستمی – ندا کریمی

حسین جهانگیری

دستیار کارگردان: مهناز نوری

منشی صحنه: سمانه سروش نیا

مدیر اجراء: امیرحسین روح نیا

دستیار اجراء: ناصر دیاقی

طراح پوستر و بروشور: محمد حیدری

مدیر روابط عمومی: ابراهیم صداقتی

عکاس: مجید حجتی، مهشید دهقان، آیدا نامجو

این نمایش هر شب رأس ساعت 19/15 دقیقه بر صحنه می رود.

[ چهارشنبه 31 اردیبهشت1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]
برگزاری کارگاه بازیگری پرفورمنس با حضور زاکزفسکی

کارگاه بازیگری پرفورمنس با حضور مچج زاکزفسکی از لهستان در روزهای 31 اردیبهشت و 1 و 2 خرداد هر روز از ساعت 9 الی 13 در تالار هنر برگزار می شود. هزینۀ این ورک شاپ صد و بیست هزار تومان می باشد. علاقمندان می توانند برای ثبت نام از هم اکنون به تالار هنر مراجعه نمایند.

[ یکشنبه 28 اردیبهشت1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]
اجرای نمایش «آستانه»

نمایش «آستانه» از یکم لغایت شانزدهم خرداد ماه در موزۀ خط حوزۀ هنری بر صحنه می رود. عوامل این کار عبارتند از:

نویسنده: محسن رهنما

کارگردان: محسن عرب زاده

بازیگر: مژگان نوایی

این نمایش هر شب رأس ساعت 19 در خیابان آبشار، پارک ایثارگران، جنب خانۀ هنرمندان، موزۀ خط حوزۀ هنری بر صحنه می رود.

[ چهارشنبه 24 اردیبهشت1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]
اجرای نمایش «حدیث قتل امیرکبیر در حمام علی قلی آقا»

نمایش «حدیث قتل امیرکبیر در حمام علی قلی آقا» کاری از گروه «جلفا» از بیست نهم اردیبهشت لغایت دوازدهم خرداد ماه در حمام علی قلی آقا اجراء می شود. عوامل این کار عبارتند از:

نویسنده: امیر صفایی پور

کارگردان: اسماعیل موحدی

بازیگران:

اسماعیل موحدی

حامد احمدجو

موسیقی: حسین احمدجو

زمان آغاز اجراها هر شب رأس ساعت 19 خواهد بود.

آدرس: خیابان مسجد سید، خیابان آیت الله بید آبادی، حمام علی قلی آقا

[ سه شنبه 23 اردیبهشت1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]

آیین اردیبهشت تئاتر اصفهان با حضور مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان و جمعی از هنرمندان در استان مجتمع فرهنگی هنری استاد فرشچیان برگزار شد.

به گزارش سایت ایران تئاتر، حجت الاسلام و المسلمین محمد قطبی مدیرکل  فرهنگ و ارشاد اسلامی استان با اشاره به اینکه چرخ تئاتر اصفهان  با اندیشه و فکر و حکمت هنرمندان می چرخد اظهار کرد: دستگاه ها و نهادهای حامی تئاتر باید  در یک مقطع به هم بپیوندند و گره بخورند تا کاری اثرگذار انجام شود.
مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان با بیان این موضوع که کار پژوهشی در حوزه تئاتر کمتر انجام شده است افزود: تحقیق و پژوهش منجر به ایجاد نمایشنامه دقیق علمی خواهد شد که به مدت طولانی به روی صحنه خواهد رفت .در این راستا اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان مجوز موسسه پژوهشی را به کسانی خواهد داد که آمادگی کار پژوهشی را داشته باشند .
وی بستر شکل گیری ذائقه مردم نسبت به تئاتر را دوره کودکی دانست و بیان کرد:  تا زمانی که مردم به تئاتر علاقه پیدا نکنند و در سرشت آنها کششی به آن ایجاد نشده باشد در بزرگسالی بلیط تئاتر نمی خرند. امروزه در مدارس کم و بیش کارهایی انجام می شود اما باید در حوزه نمایشنامه نویسی، خوراک محتوایی برای مدارس تهیه کنیم و لذت دیدن نمایش همراه با مفاهیم بلند را به کودک بچشانیم.
محمد قطبی ابراز امیدواری کرد که تا قبل از پایان دولت یازدهم بزرگداشت های اردیبهشت تئاتر در سالن تئاترشهر اصفهان برگزار شوند.
در پایان این مراسم از 35 نفز از هنرمندان استان در رشته های بازیگری ، کارگردانی و نویسندگی تجلیل شد.
در بخش تقدیر ویژه  احسان فاضلی (کارگردان)، احسان جانمی (کارگردان)، رادمهر کشانی (کارگردان و بازیگر)، مجید کیمیایی پور (کارگردان)، امید نیاز (کارگردان)، پویان عطایی(کارگردان و بازیگر) و اکرم السادات ابوالمعالی (کارگردان) مورد تجلیل قرار گرفتند.
در بخش فعالان سال 92  از پیمان کریمی (کارگردان فعال)، اسداله بابایی (پیکسوت)، معصومه ماندنی (بازیگر)، امیر صفایی پور (نویسنده)، و فرزاد قاسمی (بازیگر)، بهزاد محسنی (بازیگر)، مهرنوش مردیها (بازیگر)، آرام زنجانی (بازیگر)، محمدرضا وزیری (کارگردان)، رزیتا کروندی (بازیگر)، بهاره مهدوی (بازیگر)، مریم دوستی (بازیگر)، سعید یاردوستی (بازیگر)، امیر شیخ جبلی (کارگردان)، رضا رادبخت (بازیگر از شهرستان کاشان)، مرضیه آقاسی (بازیگر از شهرستان شهرضا) و خلیل ساعدی (بازیگر از شهرستان سمیرم) تجلیل شد.
 در بخش نهادها و سازمان های فعال در حوزه نمایش  از سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، سازمان بسیج هنرمندان ، حوزه هنری و خبرگزاری ایرنا تقدیر و تشکر به عمل آمد.
در بخش انجمن های فعال نمایش استان نیز از انجمن های نمایش شهرستان شاهین شهر، نجف آباد ، کاشان و شهرضا تقدیر شد. آیین پاسداشت اردیبهشت تئاتر به مناسبت روز جهانی تئاتر از 4 تا 27 اردیبهشت ماه در سراسر کشور برگزار می شود.

[ دوشنبه 22 اردیبهشت1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]
اجرای نمایش «مرگ در پاییز»

نمایش «مرگ در پاییز» کاری از گروه تئاتر «پژوهش مهر» از بیست و یکم اردیبهشت لغایت دوم خرداد ماه در تالار هنر بر صحنه می رود. عوامل این نمایش عبارتند از:

نویسنده: اکبر رادی

کارگردان: رادمهر کشانی

بازیگران:

رسول هنرمند – رادمهر کشانی

بهاره مهدوی – سیمن دخت زرین فر

ابراهیم کمالی – ایمان نقیه

آهنگساز: بهاره مهدوی

طراح صحنه و لباس: رادمهر کشانی

اجرای صحنه: فرید رادفر

نور و موسیقی: رضا محمدیان

طراح گریم: مهراب شاپورزاده

گرافیست: مرضیه محمدزاده، حبیب نریمانی

این نمایش داستان زندگی خانواده ای را در روستای نفوت از توابع فومنات در شمال کشور روایت می کند که درگیر ماجراهایی می شوند. زمان آغاز اجراها هر شب رأس ساعت 19 خواهد بود.

[ دوشنبه 22 اردیبهشت1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]
(چاپ شده در روزنامۀ اصفهان امروز، شمارۀ 2103، مورخ 93/2/22)

«بلوا در نمایشگاه»

نمایش «آناهید» نوشتۀ محمدرضا احمد زاده و به کارگردانی عباس سلطانی این روزها در سالن کتابخانۀ الغدیر خمینی شهر بر روی صحنه است. عوامل و پدید آورندگان این نمایش هنرجویانی جوان و نوپا هستند که با عشقی وافر به هنر اصیل و متعهّد تئاتر، سختی های فراوان کار صحنه ای را به جان خریده و حتی با هزینه کردن شخصی و بدون هیچ چشم داشتی چراغ نمایش را روشن کرده و برای اولین بار قدم به دنیای جذاب و البته صعب العبور تئاتر نهاده اند. ضرورت حمایت از چنین گروه های نوپایی و جهت دهی و هدایت آنان بر اولیاء و مسئولین تئاتر هر یک از استان ها در حوزۀ کار خود واجب است. چه بسا که از بین همین نوجویان در آیندۀ نه چندان دور ستارگان پر فروغی زاده شده و فردا همین ها تنۀ اصلی تئاتر سرزمینشان را تشکیل دهند. پس از کنار هیچ فعالیت هنری هر چند کوچک نباید به سادگی گذشت و تلاش رهپویان هنر را به خصوص اگر در ابتدای راه باشند باید بر دیدۀ منت نهاد و مورد تشویق و تمجید قرار داد و در تقویت و انگیزه سازی برای آنان کوشید، مضاف بر اینکه اصلاح، جهت دهی و راهنمایی آنان را به دست صاحبان فن سپرد.

داستان نمایش دربارۀ مرد جوانی است که با کمک خواهرش یک نمایشگاه عکس بر پا می سازند. خانمی به دیدن نمایشگاه آنان می آید که بعداً مشخص می شود که ظاهراً مجسمه ساز است و حاضر می شود که یکی از شاهکارهای خود را برای رونق بیشتر نمایشگاه آنان در آنجا قرار بدهد تا در کنار آثار دیگر به فروش برود. نام مجسمۀ او آناهید بوده و تندیسی از یک سگ است. پس از مدتی مردی وارد به نمایشگاه می شود که منتقد هنری است و عاشق خانم مجسمه ساز است و ...

برای پرداختن به این نمایش در بادی امر باید از متن آن شروع کرد. متن؛ مشکل و معضلی است که بیش از هر معضل دیگر این روزها گریبانگیر تئاتر ما در شهرستان هاست و بسیاری از کارهای نمایشی ما به شدّت با آن درگیرند که گروه نمایش «آناهید» نیز از این قاعده مستثنی نیست. این نمایش از متنی ضعیف و خنثی برخوردار است. موقعیت ها و شخصیت های پرداخت نشده، عدم وجود کنش و واکنشهای نمایشی و داستان منظم و منسجم، نبود کشمکش های کافی، عدم وجود موتور جلو برندۀ داستان، تعریف نادرست فضا و ارتباطات ما بین شخصیت ها از جمله ضعف های متن این نمایش هستند. متنی که در آن نقاط خلأ فراوانی دیده می شود که با دیالوگ های نچسب و صرفاً کش دهنده پر می شوند و در برخی موارد دچار حشو و زواید می گردد.

موارد بسیاری در متن وجود دارد که در صورت حذف آنها هیچگونه آسیبی به پیکرۀ اصلی داستان نمایش وارد نمی آید و در نتیجه وجود آنها غیر ضروریست. اضافه بر آن یکی از ضعفهای عمدۀ این متن، نبود منطق داستانی است. عکاسی جوان تصمیم گرفته تا یک نمایشگاه عکس به راه بیاندازد و سوژۀ نمایشگاه او خواهرش قرار می گیرد. یعنی عکاس از خواهر خود در حالت های گوناگون عکس می گیرد و سپس این عکس ها را در معرض نمایش و فروش می گذارد. با توجه به این نکته که فضایی که داستان نمایش در آن اتفاق می افتد جامعۀ خودی است، چنین اتفاقی نمی تواند از منطق داستانی قوی و مناسبی برخوردار باشد و با فضا و جوّ جامعه ناهماهنگی داشته و پذیرفتنی نیست. در حال حاضر حتی در پایتخت نیز حتی روشن فکر ترین عکاسان هرگز عکس خانوادۀ خود را به نمایش و حراج نمی گذارند آن هم جنس اناث خانواده را.

نقطۀ شروع و آغاز در هر کاری از اهمیت بسزایی برخوردار است و در وادی هنر به خصوص تئاتر و سینما مهم تر از همه. هنرجویان و نوپویانی که قصد دارند وارد به این عرصه شوند باید سعی کنند تا در ابتدا به یک سطح حداقل و کافی از نظر قدرتمندی و تسلط بر صحنه برسند به طوری که به واقع حرفی برای گفتن داشته باشند و سپس وارد این جریان شده و اولین کار خود را انجام دهند. منظور این نیست که هر کس باید ابتدا استاد شود تا بتواند وارد عرصۀ تئاتر شود، خیر. منظور این است که باید یک حداقلی را فراهم کرده باشد. به نحوی که طوری کار کند که بعداً بتواند پشت کار خود بایستد و آن را جزو سوابق و افتخارات خود به شمار آورد نه صرفاً یک اشتباه عجولانه.

در مورد کارگردانی این نمایش باید گفت که برخی از نکات ابتدایی کارگردانی نیز در این نمایش رعایت نشده از جمله اینکه حداقل کاری که یک کارگردان می تواند انجام دهد این است که در جایگاه تماشاگران بنشیند و بلندی و کوتاهی و کیفیت صدای موسیقی و افکت ها را تعیین نماید. به قدری صدای موسیقی و افکت ها بالاست که گویی وسط یک میدان جنگ در حال تماشای نمایش هستیم و این نقیصه بسیار آزار دهنده است به طوری که رابطۀ مخاطب را با اثر به راحتی قطع می کند. قاب بندی صحنه ها که کاملاً ثابت است و در آن تغییری ایجاد نمی شود، در ترکیب بندی بازیگران نیز در برخی جاها گویی بازیگران مانند مهره چیده شده اند و تعیین جاهای آنها بر صحنه طوری به چشم می آید که بازی آنها بر صحنه طبیعی از آب در نمی آید. هر یک به دنبال پیدا کردن جای خود و آغاز میزانسن خود بر صحنه هستند و این توسط تماشاگر دیده و فهمیده می شود. بازیگر باید طوری بر صحنه بازی کند که گویا برای اولین بار است که چنین حرکاتی انجام می دهد و چنین مسیرهایی را بر صحنه می پیماید. ردی از قرارداد نباید در حرکت های بازیگران به چشم بیاید تا در نتیجه بتوانند از تصنع و بازی غیر طبیعی فاصله بگیرند که در این نمایش این اتفاق نمی افتد. حتی در برخی از صحنه ها بازیگران در یک خط قرار می گیرند و کیفیت میزانسن حتی از یک حد ابتدایی نیز پایین تر می آید. حرکات و دیالوگ های حشو و اضافه نیز بر صحنه زیاد وجود دارد؛ برای مثال می توان به مقدمه سازی برای جابجایی مجسمۀ آناهید اشاره کرد.

مواردی نیز در این نمایش وجود دارد که باعث می شود تا این اثر بیشتر ره آتراکسیون را بپیماید تا یک تئاتر. مواردی از قبیل سعی بر خنده گرفتن از تماشاگر با کارهایی نظیر زد و خورد، فحاشی یا زدن سیلی که در این نمایش اصلاً خوش ننشسته است و یا در آوردن صداهای دفعی جسمی که دیگر در زمانۀ حاضر دوران خنده گرفتن با توسل به چنین مواردی گذشته و جایی ندارد. در یک نمایش کمدی بازیگر نباید خودش را جر بدهد تا تماشاگر را بخنداند، بلکه باید کاری بکند تا تماشاگر از خنده جر بخورد. بهتر این است که مضاف بر استفاده از حرکات جسمانی یا اصوات البته به صورت غیر تکراری و نوآورانه، بیشتر با استفاده از نیروی اندیشه بر لب تماشاگر قرن بیست و یکم خنده آورد تا برخی حرکات و صداهای سخیف جسمانی، مگر اینکه عمداً قصد بر این داشته باشیم تا کار خود را به سمت جُنگ و آتراکسیون سوق دهیم که در این صورت از طبقات متعالی هنر تئاتر فاصله خواهیم گرفت.

در مورد بازیگری در این نمایش باید گفت که اگرچه به هر حال بارقه هایی از استعداد در وجود چند بازیگر دیده می شود به خصوص بازیگر نقش خواهر عکاس؛ اما به طور کلی باید گفت که هیچ بازی خوبی در این نمایش وجود ندارد. لوازم اصلی بازیگری به خصوص صدا در وجود بازیگران هنوز خام و پرورش نیافته است. این نقیصه بیش از همه در وجود دو بازیگر مرد و زن خبرنگار مشاهده می شود که از صدا و بیان بسیار ضعیفی برخوردارند. بازیگر نقش خانم صمدی بیش از اندازه و بدون لزوم بر صحنه فریاد می کشد. فریادهایی که ناشی از ضعف صدا و غیر دیافراگمی بودن آن است که سبب می شود بازیگر برای اینکه صدای خود را به تماشاگر برساند به حنجرۀ خود فشار بیش از حد وارد کند و داد بزند. بازیگر نقش عاشق (علیرضا صادقی) هنوز جا دارد که بر روی لهجۀ خود کار کند به طوری که حرف (ج) و (چ) را با لهجۀ اصفهانی ادا می کند. در مورد بازیگر نقش عکاس (عباس سلطانی) هم باید گفت که بهتر است در تئاتر، کارگردان خود به بازی نپردازد. ارجح این است که یا کارگردانی کرد یا بازی؛ زیرا چنان افراد توانایی که در هنر خطیر و پیچیدۀ تئاتر به طور همزمان از عهدۀ هر دوی این وظایف برآیند بسیار اندک و انگشت شمار است. اینگونه نه کار کارگردانی کامل از آب در می آید و نه بازیگری که این نقیصه در کار ایشان نیز مشاهده می شود. هماهنگی و تمرین بیشتری نیز برای روان تر شدن دیالوگ ها لازم است به طوری که در برخی جاها دیده می شود که بازیگران وسط دیالوگ همدیگر می پرند.

تنها صحنه ای که به عنوان نقطۀ قوّت و مثبت این نمایش می توانم از آن نام ببرم صحنۀ بازی بازیگر نقش عکاس (عباس سلطانی) با دوربین خبرنگار است که پرداخت و موضوعیت بدی ندارد و نسبت به سایر صحنه ها بهتر است.

اگرچه مشکل نبود سالن مناسب و فقدان منابع مالی بر تمامی نمایش ها سایه افکنده و باعث می شود که تمامی عناصر نمایش به خصوص طراحی صحنه و لباس تحت تأثیر مستقیم آن قرار گیرد؛ اما باید گفت تئاتر، هنر خلق کردن از هیچ است و کارگردان یک خالق. در همین بی چیزی نیز تماشاگر منتظر است تا اینکه ببیند طراح و کارگردان چه می خواهد بکند. باید حق را به دست تماشاگر داد و گفت که بله ما ملزم هستیم که او را اقناع کنیم. مخاطب باید بگوید: «آهان! پس اینطوری هم می شود. با این امکانات کم و بی چیزی هم می شود کار کرد.» این جاست که پای خلاقیت به میان می آید و لاجرم می بایست دست به دامن آن شد.

در پایان لازم می دانم که برای این گروه جوان و نوپا آرزوی موفقیت کنم. امید است در آیندۀ نزدیک شاهد کارهای بهتر و پخته تری از یکایک آنان باشیم و همواره روبه رشد بوده، پلکان کمال و ترقی را در وادی هنر بپیمایند.

[ یکشنبه 21 اردیبهشت1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]
اجرای نمایش «آناهید»


نمایش «آناهید» از شانزدهم لغایت بیست و یکم اردیبهشت ماه در سالن کتابخانۀ الغدیر خمینی شهر بر صحنه می رود. عوامل این نمایش عبارتند از:

نویسنده: محمدرضا احمدزاده

طراح و کارگردان: عباس سلطانی

دراماتورژ: حسین انصاری

بازیگران:

عباس سلطانی – شهره آخوندی

نوشین خسروی – علیرضا صادقی

شیوا کشتی آرای – شایان ایمن آبادی

دستیار کارگردان: نوشین خسروی

دستیار دوم کارگردان: علی رمضانیان

منشی صحنه: نیروانا عزیزی

عکاس: هستی آتشکار

این نمایش هر شب رأس ساعت 19 بر صحنه می رود.

آدرس: خمینی شهر، چهار راه امام حسین، جنب شهرداری منطقۀ 2، کتابخانۀ الغدیر.

[ دوشنبه 15 اردیبهشت1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]
اجرای نمایش «کدو قلقله زن»

نمایش «کدو قلقله زن» کاری از گروه تئاتر «سها» در ژانر کودک از پنجم الی دوازدهم اردیبهشت در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان شاهین شهر بر صحنه می رود. عوامل این کار عبارتند از:

نویسنده: منیرالسادات سجادیان

کارگردان: محمدامین کشانی

بازیگران:

سحر میرزایی – فاطمه جهانگیری

شکوفه صداقتی – شقایق کریمی

سحر پسنده – افروز فروهری

فرزانه خلیفه – متین دارابی

نسیم نظری نژاد

سرپرست گروه: اکبر کشانی

دستیار کارگردان: محسن کریمی

آهنگساز: امیر مرادی

همیاران صحنه:

داوود شبانکاره، میلاد شاه علی، سیامک رجبی

این نمایش هر روز رأس ساعت 18/30 بر صحنه می رود.

[ شنبه 13 اردیبهشت1393 ] [ ] [ وحید عمرانی ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

این وبلاگ به منظور صحبت ، نقد ، اطلاع رسانی و تبادل نظر پیرامون هنر تئاتر مخصوصا مسائل مربوط به تئاتر اصفهان و اطلاعات و اخبار مربوط به آن و همچنین ارائه آثار نویسنده وبلاگ راه اندازی شده است. توضیحات عکس لوگوی وبلاگ: متعلق است به مرحوم استاد رضا ارحام صدر یکی از بزرگان تئاتر اصفهان.
------------------------------------------
استفاده از عکسها و یا مطالب این وبلاگ تنها با ذکر نام و آدرس منبع آن امکان پذیر خواهد بود. همچنین هر گونه اجراء از نمایشنامه ها منوط به دریافت مجوز کتبی از نویسنده است.
امکانات وب

مرجع وبلاگ نویسان جوان